การแข่งขันยิ่งใหญ่รายการหนึ่ง เริ่มจากความคิดที่เคยถูกปฏิเสธ
ต้นทศวรรษ 1970 นักเขียนด้านเรือใบสองคนในอังกฤษฝันถึงการแข่งเรือรอบโลกแบบมีลูกเรือ พวกเขาเคาะประตูหลายบานแต่ถูกปฏิเสธ พวกเขาไม่ยอมแพ้ และส่งต่อความคิดนั้นให้สมาคมเรือใบที่มีหน้าที่ฝึกคนออกทะเล เลขาธิการสมาคมผู้มุ่งมั่นผลักดันแผนต่อไป และการพบกันในผับเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในพอร์ตสมัทก็ได้ผู้สนับสนุนรายแรกมา
วันที่ 8 กันยายน 1973 เรือใบ 17 ลำพร้อมลูกเรือ 167 คนออกจากพอร์ตสมัท บนดาดฟ้ามีทั้งมืออาชีพ มือสมัครเล่น นักผจญภัย และนักศึกษา ห้าสิบปีต่อมา การแข่งขันนั้นมีชื่อว่า The Ocean Race
สิ่งที่เราจำได้ไม่ลืมคือวิธีที่มันก่อตัวขึ้น ในวันที่ยังไม่มีอะไรเลย ก็มีคนมากพอที่ยอมรับงานไปคนละส่วน
สี่อ่าว หนึ่งเส้นทาง
ชายฝั่งของคั้ญฮหว่าโอบล้อมสี่อ่าว ได้แก่ วันฟอง ญาจาง กามรัญ และหวิงห์ฮี ผู้คนคุ้นเคยกับการมองว่าเป็นสี่จุดหมาย แต่เรามองว่าเป็นเส้นทางเดินเรือเดียวกัน
ความคิดเริ่มจากคำถามง่าย ๆ ทำไมนักศึกษาเวียดนามที่อยู่ติดทะเลสวยที่สุดแห่งหนึ่งของเอเชีย แทบไม่มีใครเคยจับเชือกใบเรือ และถ้าคนรุ่นใหม่จากสิงคโปร์ กรุงเทพฯ จาการ์ตา โซล โตเกียว ไทเป และฮ่องกง ได้ลงเรือลำเดียวกับนักศึกษาเวียดนาม พวกเขาจะได้อะไรกลับไป
BAYS BEAT เกิดขึ้นจากคำถามนั้น เป็นโครงการฝึกก่อน แข่งทีหลังสำหรับนักเรียนนักศึกษา ทุกทีมมีสมาชิกหลายสัญชาติ และแต่ละสถาบันลงแข่งในนามสถาบันของตน นอกจากนี้ยังมีการเดินทางผ่านสี่อ่าว ให้ผู้เข้าร่วมได้มองคั้ญฮหว่าด้วยสายตาของคนเดินเรือ
“ทำไม่ได้หรอก”
นักเดินเรือรุ่นเก๋าในญาจางบอกเราตรง ๆ ว่า นักศึกษาที่ไม่เคยขึ้นเรือ จะแข่งได้ในไม่กี่เดือนหรือ
ด่านแรกคือสมรรถภาพร่างกาย เช่นเดียวกับการสำรวจถ้ำขนาดใหญ่ที่กว๋างบิ่ญซึ่งรับเฉพาะผู้ที่ผ่านการตรวจสมรรถภาพ ทุกคนที่ต้องการเข้าร่วม BAYS BEAT ต้องผ่านการทดสอบสมรรถภาพและการทดสอบว่ายน้ำ จึงจะได้รับการรับรองว่ามีคุณสมบัติเข้ารับการฝึก ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัยของตัวผู้เข้าร่วมเองและของทั้งทีม
ถ้าทำแบบเดิม เขาก็พูดถูก เราจึงเก็บการแข่งขันไว้ท้ายสุด แล้วเริ่มจากความปลอดภัยทางทะเล คือว่ายน้ำ ใส่เสื้อชูชีพ และฝึกพลิกเรือที่คว่ำให้กลับตั้ง จากนั้นจึงเป็นการฝึกตั้งแต่เมษายนถึงมิถุนายน 2027 มีโค้ช มีตารางฝึก และมีเกณฑ์ก่อนออกทะเล ผู้ที่ผ่านเกณฑ์จะได้ลงแข่งในเดือนกรกฎาคม
โครงการมีหน้าตาอย่างทุกวันนี้ได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะคำพูดตรง ๆ ของเขา
